Last but not least

Vorige week maandag begon het allemaal voor mij. Het keuzetraject ‘Ten Oorlog’ ging van start. Er werd van mij verwacht dat ik gedurende twee weken een blog bijhield. Deze blog moest aan enkele criteria voldoen. Naast de blog kregen we de opdracht om een ideeënmap uit te schrijven die kon worden toegepast in de praktijk. Ook maakte we een soort van herinneringskoffer om op een verantwoorde en voor kinderen toegankelijke manier het verleden aan bod te laten komen.

Na de eerste sessie ben ik dan meteen maar begonnen met ‘Blogger’ te verkennen. Ik had al wat ervaring met sites te onderhouden doorheen mijn opleiding, maar bloggen had ik zelf nog nooit gedaan. Ik vond het dan ook eens bijzonder om te doen, omdat ik het ervaarde als een soort van online dagboek waar ik iedere dag iets op kon zetten. In plaats van dit voor mezelf te houden, deelde ik het natuurlijk met mijn mede-bloggers. Om een beetje een algemeen beeld van het begrip oorlog te krijgen, ben ik in eerste instantie puur definities gaan opzoeken. Dit deed ik aan de hand van verschillende bronnen zoals boeken, het internet, enz. Om verder te gaan op deze begrippen, moest ik natuurlijk ook het ontstaan hiervan weten. Want men schrijft niet zomaar iets, dat komt namelijk ergens van. Hier ervaarde ik al een eerste moment van verrassing. Oorlog is iets dat tot zeer ver terug gaat in de tijd, namelijk de prehistorie. Naarmate onze samenkomsten naderde, kwamen er verschillende invalshoeken aan bod. Zo kwamen de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog ook nog even kort ter sprake.

Het idee van het keuzevak was zeker goed. Zodra ik tussen de keuzetrajecten kon kiezen, had ‘Ten Oorlog’ direct mijn interesse gewekt. Mijn eerste gedacht ging uit dat we door veel te doen, veel gingen bijleren. Ik dacht aan enkele georganiseerde uitstappen, wat helaas toch niet bleek te zijn. Op dit vlak waren mijn verwachtingen wel relatief hoog. Desondanks er jammer maar helaas geen uitstap meer aan te pas gekomen is, hinderde dit het keuzetraject ook niet. De bijeenkomsten die we deden waren ook een meerwaarde. Aan de hand van deze sessies kon ik voor mezelf een beter beeld scheppen van waar mijn eigen interesses het meest naar uitgingen. De sessies mochten zelfs wat meer ingepland zijn, maar het moet natuurlijk ook te realiseren zijn. Doordat het gamma aan opdrachten behoorlijk was, had ik de tijd thuis ook heel erg nodig. Op de werkwijze zelf heb ik zeker geen negatieve opmerkingen. Doordat we in principe min of meer verplicht werden om iedere dag een post te bloggen, kwamen we gedurende twee weken ook iedere keer in aanraking met het thema oorlog. Dit vond ik zelf een uitstekende manier, omdat ik zo doorheen de dagen er zelfs een beetje naar uitkeek om weer eens iets te posten. Als u mijn blog bekeken heeft, zal u ook merken dat mijn aansprekingen ook heel persoonlijk gericht zullen zijn. Aan de hand van de extramurale activiteit kregen we ook de kans om via eigen interesses een gebeuren te aanschouwen. De blog heeft er hoofdzakelijk voor gezorgd dat ik hier alleen maar positieve ervaringen aan overhoud. Door in het begin vrij algemeen bronnen te raadplegen, merkte ik al snel waar ik me doorheen het traject in wilde verdiepen. Zoals reeds eerder vermeld, heb ik uit de sessies - met name de brainstormsessie - hier veel input aan over gehouden. Op deze manier ging ik heel gericht op zoek, waardoor ik ook meer leerde. Hetgeen wat ik nog niet wist, opende nieuwe deuren. Terwijl hetgeen ik over deze invalshoek al wel beschikte, aangevuld werd met tal van nieuwe informatie waar ik verder mee aan de slag kon. Om een specifieker voorbeeld te geven, wist ik dat Hitler in de Tweede Wereld de felbesproken Hitlerjugend inzette. Wat mijn kennis heeft aangevuld was dat in Rusland hetzelfde principe werd gehanteerd. Ook hier werden namelijk jongeren ingezet voor oorlogsstrategieën. Dit onder de naam Jonge Pioniers.

Een ander pluspunt van de blog was het idee dat we de blog van anderen ook konden raadplegen en gebruiken. Op deze manier kon je niet alleen zien waar de interesses van je mede-bloggers lagen, ook kon je hieruit inspiratie halen. Wanneer er dan bloggers waren met dezelfde interesses, kon je nagaan waar zij zich meer specifiek aan het vestigen waren. Leuke filmpjes en aangename liedjes vond je er ook vaak terug! Ikzelf zou het concept blog eens graag willen uitproberen in een lagere school. Dit moet dan wel minstens in een derde graad zijn, zodat het in principe in gelijkaardige context gebeurt zoals wij het hebben ervaren. Het is een initiatief om de leerlingen dagelijks binnen een bepaald thema te laten werken, met mogelijkheden tot controle voor de leerkracht. 

Aangezien de opdrachten sterk uitgebreid waren, vond ik de samenwerking in verschillende groepjes een groot voordeel. Ruben en ik zijn verschillende keren samengekomen en de samenwerking verliep dan ook vrij vlot. Als daguitstap hadden we als het ware verschillende belangstellingen van beide van ons opgesomd. Aan de hand hiervan volgde er al snel een uitgestippelde route, die we dan ook als gunstig hebben ervaren. Met meer kan je samen dan alleen. Je vormt zo verschillende ideeën waar er dan de meest geschikte van overblijven. Dit merkten we ook op bij onze gezamenlijke herinneringskoffer. De ideeën stroomden binnen en het was alleen nog een kwestie van het te verdelen. Het didactisch materiaal is natuurlijk iets wat de leerlingen zal aanspreken. Zelfs toen ik vertelde aan een kennis van mij dat ik nog materiaal van uit de Tweede Wereldoorlog op zolder gevonden had, trapten hij er met beide benen in. Zo geloofwaardig komt het over en zal het dan ook zonder twijfel zijn voor de leerlingen. Leerlingen zijn soms heel goedgelovig en hier kan je ooit profijt uit halen. Je stimuleert hen door hen er nauw bij te betrekken.

Naar volgend jaar toe zou ik niet heel erg veel veranderen. De blog is iets wat ik zeker zou behouden. Het bevordert namelijk niet alleen je eigen leerproces, maar je kan dat van anderen ook op de voet volgen. Misschien zou ik wel minstens één geplande activiteit voorzien. Omdat hier toch - zowel voor ons als in de lagere school - een groot deel van wordt opgestoken. Zelf vond ik het een zeer aangenaam keuzetraject, waar ik misschien het bloggen op een keer terug ga oppakken als ik opnieuw met iets interessants wordt overvallen wat betreft de verschillende oorlogen.

Jonas

Extramurale activiteit

Donderdag is het! Met deze post zal ik jullie laten zien wat ik allemaal ben gaan bezoeken. Dit gaat van verschillende kerkhoven tot een museum. Als dit ook jou interesse wekt, lees dan zeker verder. 

Ruben en ik zijn vandaag, aan de hand van een zelf uitgestippelde route, verschillende kerkhoven gaan bezoeken. Op het einde van onze dag bezochten we nog een museum. Het eerste wat we bezochten was het Pools militair kerkhof in Lommel. Op dit militair kerkhof liggen 253 soldaten begraven. Zeer opmerkelijk was het dat twee graven geen kruis, maar een Joods symbool dragen. We vinden hier ook een monument terug van een vrouw met een krans in haar handen. Dit monument dateert van 1959 en is door Marion Wnuk uit Warschau gemaakt. Het is merkwaardig deze Poolse Oorlogsbegraafplaats aan te treffen in Lommel, wat in België ligt, omdat in deze streek helemaal geen Poolse eenheden gevochten hebben. De reden is dat daar een goedkoop stuk bos gekocht kon worden waarop een begraafplaats gevestigd mocht worden. Zodoende werd het mogelijk alle Poolse oorlogsgraven, die verspreid over België lagen, daar bijeen te brengen.

Naast het Pools militair kerkhof in Lommel, is er ook een Duits militair kerkhof terug te vinden. Ook hier reden we naartoe. Dit Duitse militair kerkhof is het grootste verzamelkerkhof voor Duitse militairen buiten het Duitse grondgebied, voor Duitse oorlogsslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Er staan bijna 20.000 kruisjes, wat staat voor ongeveer 40.000 overledenen. Opvallend was dat onder elk kruisje twee soldaten rusten. Een zeer groot aantal van deze kruisjes dragen 'Ein Deutscher Soldat' in plaats van de naam van de soldaat. Dit omdat het niet meer mogelijk was de persoon te identificeren. Het jongste slachtoffer dat we tegenkwamen was van 1926 en overleed in 1944, terwijl het oudste van 1898 was en ook in 1944 overleed.

Nadat we deze kerkhoven hadden bezocht, zetten we onze koers verder richting Leopoldsburg. In Leopoldsburg bezochten we de Belgische militaire begraafplaats. Deze bevindt zich in de omgeving van het militaire kamp van Beverlo. Interessant om te weten: Al tijdens de Eerste Wereldoorlog, had de Duitse bezetter die het militaire kamp gebruikte, er een begraafplaats aangelegd. Na de oorlog werden er nog Duitse en Belgische graven toegevoegd, waaronder Belgen die in Duitsland als krijgsgevangene waren omgekomen. Na de Tweede Wereldoorlog werden de meer dan 500 Duitse graven overgebracht naar de grote Duitse verzamelbegraafplaats van Lommel. Zonder het op voorhand al dan niet goed te beseffen, staan deze begraafplaatsen sterk in verband met elkaar. Op de vrijgekomen plek werden omgekomen Belgische militairen, politieke gevangenen, gedeporteerden en gefusilleerde Belgen van de Tweede Wereldoorlog begraven.

Er stonden eigenlijk drie begraafplaatsen ingepland. We hadden op voorhand gezegd dat we op z'n minst deze wilde bezichtigen. Wanneer we onze uitstap verder wilden zetten richting het museum, reden we parallel met nog een militaire begraafplaats. Het moest nu net lukken dat dit de Britse militaire begraafplaats was, beter bekend als het 'War Cemetery'. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden hier talrijke militairen begraven. De begraafplaats werd ontworpen door Philip Hepworth en aangelegd in 1948. Op deze begraafplaats rusten er in het totaal 798 doden. Heel opvallend zijn de typische Britse 'headstones', bij ons gekend als de witte grafzerken. Wat ikzelf hier heel speciaal aan vind, is dat deze grafzerken niet alleen maar de naam bevatten van de overledenen. Neen, vrienden of familie zetten op de steen nog een laatste groet als blijk van verering of een laatste gedagzegging. Dit leidt tot soms wel pakkende en emotionele spreuken. Ook gaf deze begraafplaats ons de kans om iets mee te delen aan zij die rusten. Deze kans lieten we dan ook niet liggen en schreven zowel Ruben als ik ons woordje aan deze militairen.

 

Na ons onverwachte en naar mijn mening toch een van de aangrijpendste begraafplaatsen, kwamen we aan in het museum van het Kamp van Beverlo. Op 11 maart 1835 wordt een wetsvoorstel aanvaard door de Belgische Minister van Oorlog “strekkend tot het verwerven van een groot terreinoppervlak vanaf het welke de actieve observatie van de noordergrens mogelijk is. Het dient gelegen te zijn in een toegankelijk gebied met een volkomen droge grond voorzien van uitstekend en overvloedig drinkwater en vrij van moerassen”. En zo is het allemaal begonnen... In dit museum komen verschillende periodes (zoals de Eerste Wereldoorlog, Het Kamp van Beverlo tussen beide wereldoorlogen, de Tweede Wereldoorlog, de naoorlogse periode, ...) aan bod. Voor maar liefst €2,5 kun je er nagenoeg lang vertoeven! Een kleine glimp van het museum:

 

Het minst geslaagde van de dag vond ik toch wel het museum. Dit is misschien omdat ik er wel hoge verwachtingen van had. Ondanks het grote aanbod aan materialen, informatie en veel meer vond ik de structurering wat minder. Met momenten moest ik hard zoeken waar ik de voorwerpen precies kon situeren. Maar als het museum wel was meegevallen, had het waarschijnlijk toch nog niet kunnen tippen aan het 'War Cemetery' in Leopoldsburg. Ondanks dit niet gepland was, was dit het meest geslaagde van de dag! Ik kan uren op een militaire begraafplaats ronddwalen en sudderen over wat er al dan niet gebeurd zou zijn met de overledenen. Ook door de fameuze spreuken op de witte grafzerken ben ik er niet weg te slaan. Het deed me toch iets toen ik las dat een vrouw haar man had moeten achterlaten of als een gezin iets schreef over hun verloren zoon. Ja, bij dergelijke teksten ga je toch meer nadenken. Het was een geslaagde uitstap met een honger naar meer!

Jonas

Bronnen:

http://www.belgiumview.com/belgiumview/tl1/view0004465.php4
http://www.polishwargraves.nl/lom/lmm.htm#nederlands
http://www.belgiumview.com/belgiumview/tl1/view0004468.php4
http://www.flickr.com/photos/erfgoed/4304799530/
https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/200730 

Invloed van oorlog op mensen

De invloed van oorlog op mensen situeert zich op verschillende domeinen en zijn afhankelijk van de duur en de intensiteit van deze oorlogen.

We merken op dat in huidige oorlogen de burgerbevolking hard wordt getroffen. Dat burgers steeds vaker het slachtoffer zijn van gewapende conflicten heeft te maken met de aard van de conflicten. Doordat oorlogen in steden en bewoonde gebieden worden uitgevochten, zorgt dit ervoor dat meer burgers slachtoffers worden. Ook het soort wapens speelt hierin een rol. De burgers ondergaan op deze manier verschillende gevolgen. Aan de ene kant worden ze ziek of raken ze verwond of worden zij een doelwit op zich. Ook vrouwen werden - en nog steeds - bijzonder hard getroffen doorheen de jaren. Zij worden tijdens conflicten vaak gedood en verwond door militaire aanvallen. Daarbij komt nog eens kijken dat vrouwen helemaal niet gespaard blijven van seksueel geweld. Al sinds de eerste oorlogen was dit een middel van oorlogsvoering om de vijand te vernederen en te onderwerpen. Aan de hand van de Hitlerjugend en de Jonge Pioniers zien we dat oorlogen ook een zware impact hebben op kinderen. Het rekruteren van kinderen en hun al dan niet rechtstreekse deelname aan de oorlog is een extreme vorm van uitbuiting en mishandeling. Ze doden, verminken en traumatiseren hen voor het leven.

Het grootste gevolg dat mensen ondergaan na de oorlog lijkt mij het trauma dat ze er aan over houden. Een trauma blijft je je hele leven nazinderen. Zo zal iemand die gedurende de oorlog heeft ondergedoken met verschillende vragen kampen in verband met waar zijn of haar familie was, terwijl een soldaat eerder met de gruwelijke beelden zal zitten van een van zijn moorden. Daarnaast is leven met een verminking ook afschuwelijk. Oorlogssituaties herinner je op deze manier 'letterlijk'  elke dag.

Jonas

Bronnen:

http://www.jeugdrodekruis.be/downloads/GAOInleidingmenseninoorlog.pdf
http://www.kerkinactie.nl/Particulieren/Wat-doen-we/Kinderen-in-de-Knel/Kinderen-in-oorlogssituaties--i14182

Binnen de klaspraktijk

Aangezien ik veel met de trein reis, valt er mij soms wel het een en het ander op. Het moest nu net lukken dat de laatste keer ik iets voorhad, het met de oorlog te maken had. In de vorm van vandalisme kwam ik het volgende tegen:

Toen ik dit tegenkwam zat ik meteen met enkele vragen verveeld. Waarom doet iemand zoiets? Wie zou het gedaan kunnen hebben? Wist de persoon die het gedaan had de betekenis ervan? ... Als ik het symbool links bekijk zou ik denken aan het Freemasonry, wat een broederschap gericht op spirituele bewustwording is. Zij werden, samen met de Joden, de meest onverbiddelijke vijanden van het Duitse ras genoemd. Bekijk je het symbool rechts zien we duidelijk de swastika, ook wel bekend als het hakenkruis. Dit was dan ook het symbool van de nazi's tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aangezien ik dit vandalisme eerder als een probleem zie van onwetendheid dan van extreem-rechtse uitingen, ben ik tot de conclusie gekomen dat het belangrijk is dat kinderen van jongs af aan geprikkeld worden met het thema oorlog. En wat is nu net de meest geschikte plaats om dit aan bod te laten komen? Inderdaad, het lager onderwijs!

Het is natuurlijk van groot belang dat de aanbreng van dit thema dan ook op een interessante en uitdagende manier gebeurt. Gebeurt dit niet, zal de aandacht van de leerlingen dan ook ondermaats zijn waardoor het thema niet sterk door hun wordt opgenomen. Ik ben op zoek gegaan naar verschillende werkvormen die een succes zouden kunnen zijn binnen de klaspraktijk. Een eerste werkvorm zijn getuigenissen. Doordat je iemand in de klas uitnodigt die het van dichtbij heeft meegemaakt of er in nauw verband mee staat, krijgen de leerlingen hierover een beter beeld. Ook kunnen zij vragen stellen over het leven tijdens en na de oorlog. Naast de getuigenissen is ook een door de leerkracht zelf georganiseerde daguitstap zeker een meerwaarde. De link verwijst naar het bezoeken van oorlogsrelicten in de buurt van Diksmuide aan de hand van een heuse planning. Dit hoeft echter niet altijd zo uitgebreid te zijn. De leerlingen onthouden beter door te handelen, door te zien. Zolang het maar op een interactieve manier gebeurt! Als laatste had ik nog de projectblog dat fijner werkt met de leerlingen dan het klassieke lesgeven over de oorlog. Deze blog houdt eigenlijk in dat de leerlingen dagelijks werken rond het opgegeven thema. Het thema in de link verwijst naar de Eerste Wereldoorlog, maar dit kan even goed met de Tweede Wereldoorlog of de 'actuele' oorlogen.

Mijn voorkeur gaat uit naar de getuigenissen. Uit mijn eigen ervaringen weet ik dat je van iemand anders, buiten de klas, meer aanneemt dan je zelf weet. Je gaat automatisch meer respect opbrengen voor het verhaal dat er wordt verteld, omdat de getuige dit zelf meemaakte of er in werkelijkheid dicht bij staat.

Op de blog van Ruben vind je onder meer terug wat de bedoeling is van het lesidee over een fotoreportage  maken. Ook zal je hier een dagboekfragment tegenkomen over een personage dat door onze verbeeldingen werd geschapen. Wil je hierover meer te weten komen, raadpleeg dan zeker onze ideeënbundel!

Jonas

Bronnen:

http://www.ushmm.org/wlc/en/article.php?ModuleId=10007187
https://www.kazernedossin.eu/NL/educatieve-dienst/overige/52_andere-werkvormen
http://www.west-vlaanderen.be/NewsItems/20121030_oorlogsrelictenbezoeken.aspx
http://www.nooitmeeroorlog.be/docs/Projectbundel%20Lager.pdf

Moordmachine

Aan iedereen die me nog niet in de steek gelaten heeft en nog altijd meer wil ontdekken met mij, opnieuw welkom op deze momenteel woensdagochtend! Zowel in eigen land als elders, kwamen Hitlers waanideeën tot uiting. Zo waren de Joden namelijk zijn grootste doelwit.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog was onder leiding van Hitler Duitsland verworden tot een ongekend grote moordmachine. Hitlers' Jodenhaat bleef niet louter bij woorden. De Joden zouden systematisch in concentratiekampen worden uitgemoord.

Adolf Hitler had een eigen rassentheorie en was van mening dat Duitsland, maar eigenlijk de hele wereld, gereinigd moest worden van de rassen die niet bij hem pasten. Hij beschouwde de Joden ook als een ras, omdat zij pasten in zijn zuiver/onzuiver bloed theorie. Daarnaast pasten bolsjewisme, marxisme en communisme ook niet in zijn ideale plaatje van Duitsland. Hij maakte haatdragende karikaturen van 'de Jood' en vuurde deze af op zijn aanhangers, zijn publiek. Volgens Adolf Hitler zelf was het nooit zijn bedoeling de Joden uit te roeien, maar wilde hij enkel 'zijn land' reinigen van het 'vuil'.

De holocaust was de ultieme vertaling van zijn kijk op de wereld. Het sociaal darwinisme werd door menig intellectueel aangehangen. Hitler was daarin dus absoluut geen uitzondering. Sowieso was Hitler niet de enige schuldige inzake de Holocaust. Een heel apparaat heeft voor de systematische moordpartijen gezorgd. Aan de moordpartijen in de kampen waren honderdduizenden mensen schuldig. Mensen die in meer of mindere mate hun steentje hadden bijgedragen. Ze hadden één ding gemeen. Hun bewondering voor der Führer. Nog altijd bestaat de discussie over in welke mate de gewone Duitsers schuld had aan de Holocaust.

Hitler zei ooit letterlijk: 'Ik wil de Joden niet uitroeien.' Wie dit geloofde had naar mijn mening zand in zijn oren. Het is nu eenmaal wel gebeurd en jammer genoeg kunnen we de klok niet terugdraaien. Dat hij een eigen theorie had wat betreft de mensheid, toont nog maar eens aan wat voor een bekrompen dictatuur hij leidde. Hij sprak zodanig in op de mensen - die in zijn ogen zuiver bloed hadden - dat hij al vlug aanhangers had. Verschillende kampen werden opgericht en al snel verdwenen de Joden naar daar. Je hoort me niet zeggen dat alle Duitsers 'slecht' waren. Neen, er waren er ook die onderdak boden aan de Joden waar ze zelfs hun eigen leven voor riskeerden.

Jonas

Bronnen:

http://plazilla.com/het-leven-van-adolf-hitler
http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/geschiedenis/58290-hitler-was-niet-van-plan-de-joden-uit-te-roeien.html

Jonge Pioniers

Naast de Hitlerjugend van Duitsland kende ook Rusland zijn eigen kindsoldaten. Tijdens de periode dat de Duitsers Russische gebieden bezette, werden er onder andere Sovjet-kinderen ingezet om het de Duitsers lastig te maken. Deze kindsoldaten zaten bij de Jonge Pioniers.

Alle kinderen van de Sovjet-Unie tussen 10-15 jaar werden lid van de Pioniers. Het was niet dat een kind uit de Sovjet Unie er verplicht bij moest, maar het was raar en ‘verdacht’ als je geen lid werd. De Jonge Pioniers is een organisatie die te vergelijken is met een scoutingvereniging. Er wordt veel aan sport gedaan en ‘outdoor’ activiteiten. Ook werden de communistische idealen geleerd aan de kinderen. Dit was in een dergelijk mate dat je het indoctrinatie kan noemen. Indoctrinatie betekent kortweg hersenspoelen of systematisch een mening bijbrengen die zonder kritiek moet worden aangenomen. Het doel van de Jonge Pioniers was ongeveer hetzelfde als de Hitlerjugend. De jeugd op een bepaalde manier vormen dat zij bepaalde eigenschappen hebben als persoon en dat zij alles overhebben voor het land. Veel leden van de Pioniers werden tijden de Tweede Wereldoorlog ingezet om de Duitsers in de bezette gebieden dwars te zitten. De Jonge Pioniers bleven na de oorlog actief in de Sovjet-Unie. In 1990 werd de Jonge Pioniers opgeheven.

Zijn er overeenkomsten en zijn er verschillen?

Die zijn er zeker! Zowel Hitlerjugend als Jonge Pioniers was een soort scoutingvereniging, hierbij lag de nadruk op het overbrengen ook wel indoctrineren van hun eigen ideeën. Er werd veel aan sport gedaan, maar ook ‘outdoor’ activiteiten, hier valt ook militaire training onder, stonden hoog in het vaandel. Bij beide organisaties was het zo goed als verplicht om lid te zijn. Als je geen lid was, was je eigenlijk een ‘verrader’. De kinderen werden tijdens de oorlog ingezet om hun ‘grote vaderland’ te dienen. Bij de Hitlerjugend zaten kinderen van alle leeftijden, de ouderen werden leiders. Bij de Jonge Pioniers zaten vooral kinderen tussen de 10-15 jaar. Het grootste verschil is natuurlijk de verschillende ideologieën tussen de twee organisaties. Stalin indoctrineerde de jeugd met de communistische ideologie en Hitler met de nationaalsocialistische ideologie. Zowel de Duitse jeugd en de Sovjet-jeugd werden ingezet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hierbij zijn ook vele slachtoffers gevallen.

Wanneer we de twee organisaties met elkaar vergelijken, zien we dat noch de ene noch de andere positief was voor de kinderen. Ja, er werd aan sport gedaan en ook werden er buitenactiviteiten georganiseerd. Maar dit weegt alles behalve op tegen de intentie om ze in te schakelen - wat ook nog gebeurde ook - voor de oorlog. De kinderen werden gebruikt en zodanig beschouwd als doelwit. Doordat zij moesten meestrijden in de Tweede Wereldoorlog, zijn er ook veel van deze kindsoldaten omgekomen. Als leerkracht in wording maakt het me boos dat kinderen op dergelijke manieren werden beïnvloed en dat op een zeer negatieve manier. Kinderen moeten namelijk het recht hebben op een vrije meningsuiting!

Jonas

Bronnen:

http://histclo.com/youth/youth/org/nat/hitler/hitler.htm
http://russiapedia.rt.com/of-russian-origin/pioneers/
http://histclo.com/youth/youth/org/pio/pioneer.htm

The Führer taught ...

Ook een dinsdag weerhoudt me niet om mijn bevindingen met jullie te delen! Ik ben net een interessant filmpje tegengekomen dat kort, maar krachtig de Hitlerjugend beschrijft. 

Het bevat filmfragmenten uit 'Der Untergang' met daartussen enkele foto's en clipjes die laten zien op welke manier er met de jeugd gewerkt werd en waaraan ze moesten voldoen.

Jonas

Bronnen:

http://www.youtube.com/watch?v=OdPq5ZufQpw

Hitlerjugend

Goedeavond beste bloggers! Gisteren zagen we dat niet alleen burgers, maar ook de Hitlerjugend de groet uitbrachten. Omdat ik zelf nog niet alles wist wat deze kinderen deden of wat hen verwacht werd, heb ik het in deze blog over hen.

De Hitlerjugend was de jeugdorganisatie van de NSDAP. Uiteindelijk werd vrijwel de gehele Duitse jeugd (behalve Joden) in deze organisatie gemobiliseerd en werden ze daarin vanaf een leeftijd van tien jaar zowel geestelijk als fysiek gevormd volgens de idealen van de nazi's. De geestelijke ('intellectuele') vorming werd gebruikt voor indoctrinatie van de jeugd op nationaalsocialistische leest, terwijl het fysieke aspect zich voornamelijk richtte op paramilitaire training. De jeugd zou klaargestoomd worden voor een toekomst waarin ze als volgzame en goed getrainde soldaten het Derde Rijk van Hitler zouden dienen.

Als je lid was geworden van de Hitlerjugend bleef je altijd met dezelfde mensen, die op hetzelfde moment lid waren geworden, in de groep zitten. Daar zat ook wel een filosofie achter: Hitler had in de Eerste Wereldoorlog gevochten en gemerkt dat een leger beter functioneert als de soldaten onderling voor elkaar door het vuur willen gaan. Je gaat niet door het vuur voor mensen, die je niet kent en waar je niet om geeft. Daarom wilde Hitler dat de jongens in de Hitlerjugend elkaars beste vrienden zouden worden. Want dat er een oorlog zou komen en hij daarvoor de jongens uit de Hitlerjugend nodig had, wist Hitler al heel lang, lang voordat die oorlog ook daadwerkelijk zou beginnen. Veel voormalige leden van de Hitlerjugend vochten later in de Tweede Wereldoorlog mee.

Ook hier zien we weer de discriminatie naar Joden toe, doordat Joodse kinderen niet mochten deelnemen aan de Hitlerjugend. Ik stond er van te kijken dat ze vanaf een leeftijd van 10 jaar al aan deze groepering moesten deelnemen. De kinderen waren op dergelijke leeftijd nog zeer kneedbaar en alles behalve bewust van wat er in de wereld allemaal omging. Ze werden op deze manier helemaal gebrainwasht met alle nare gevolgen van dien. Hitler had alles op voorhand al uitgedokterd, waar ik ook nog steeds niet kan inkomen. Ik vind het ongelofelijk dat iemand met zo'n praktijken door zoveel mensen werd gevolgd. Zeker in verband met kinderen, die helemaal niet in staat waren om voor zichzelf op te komen.

“Jullie, mijn jeugd, zijn de meest waardevolle garantie voor de toekomst van onze natie, en jullie zijn voorbestemd om de leiders te worden van een glorieuze  nationaalsocialistische maatschappij. Vergeet nooit dat jullie op een dag over de  wereld zullen heersen!”

Zo sprak Hitler de Hitlerjugend toe tijdens een toespraak op een partijdag in Neurenberg op 10 september 1938.

Jonas

Bronnen:

http://www.go2war2.nl/artikel/1884/Hitlerjugend.htm
http://www.duitslandweb.nl/dossiers/archief/Jetzt+jung/Jongerenbeweging/Hitlerjugend.html

Waarom de Hitlergroet?

Goedemorgen allemaal! Toen ik begon te bloggen over de verschillende oorlogen had ik nog geen idee waar mijn interesses naar uit gingen. Eenmaal het vele opzoekwerk leek ik mij meer te willen verdiepen in de Tweede Wereldoorlog. Ik heb me ook altijd al afgevraagd waarom de nazi's de Hitlergroet brachten. Daar vond ik het volgende over:

Geïnspireerd door Italiaanse fascisten

De nazitop bepaalde in 1926 dat de partijleden elkaar voortaan moesten groeten met de woorden 'Heil Hitler', waarbij ze hun rechterarm schuin omhoog strekten. Deze Hitlergroet was een teken waaraan nazi’s elkaar zouden kunnen herkennen.

Het idee hadden ze gekopieerd van de Italiaanse fascisten, die de groet sinds ongeveer 1920 gebruikten. Maar omdat sommige nazi's problemen hadden met een niet-Germaanse begroeting, loog de partijtop over de oorsprong ervan.

'De Hitlergroet is al sinds 1921 gangbaar binnen de NSDAP', beweerde de topnazi Rudolf Hess bijvoorbeeld in 1928 in een tijdschrift. Toen de nazi’s in 1933 aan de macht kwamen, werd het voor alle ambtenaren verplicht om de Hitlergroet te brengen. In een richtlijn bepaalde de NSDAP: 'Wie niet de verdenking op zich wil laden dat hij zich moedwillig tegendraads gedraagt, moet de Hitlergroet brengen'.

De groet was verplicht voor burgers, maar meestal optioneel voor militair personeel. Op de afbeelding ziet u een jongen van de Hitlerjugend die de groet uitvoert. Degene die de Hitlergroet niet mochten brengen, waren de Joden. Zij waren namelijk niet 'Arisch'. Wat wordt hier nu precies mee bedoeld? Het is een term die nazi's gebruikten om mensen aan te duiden van het zogenaamd superieure Germaanse ras oftewel niet-joden.

Jonas

Bronnen:

http://historianet.nl/vraag-het-historici/waarom-brachten-de-nazis-de-hitlergroet
http://www.joodsmonument.nl/search/273990

Quote

Goedemorgen aan iedereen die ook vandaag mijn blog komt bezoeken! Net ben ik een zeer interessante quote tegengekomen die ik graag met jullie zou willen delen.

'War does not determine who is right...  only who is left.' 

De woordspeling die Bertrand Russell hier gebruikt, vind ik zeer goed doordacht. Letterlijk vertaald staat er 'Oorlog bepaalt niet wie in zijn recht is... Alleen wie er overblijft'. Ik denk dat deze quote toegepast kan worden op iedere oorlog die er geweest is, aan de gang is of - laat ons natuurlijk hopen van niet - nog moet komen. De vele slachtoffers die er gevallen zijn wegen niet op tegen de doelstellingen die voorop gesteld werden. Naar mijn mening zijn er in een oorlog ook geen winnaars. Aan oorlog verliezen we altijd. Namelijk de vele mensenlevens. Ook moet het verschrikkelijk zijn om koelbloedig iemand neer te schieten. De orders komen van hogerhand en zij staan niet oog in oog als er bloed wordt vergoten. De personen die een oorlog overleefden, waren naar mijn mening ook een stukje gestorven. Gestorven in de zin van het nemen van een ander leven van waar zij nooit meer te boven van zijn gekomen.

Jonas

Bronnen:

http://www.google.be/imghp